Compostella 2011

Compostella 2011

Dag 12

CompostelaGeplaatst door Geert Carton wo, juni 08, 2011 20:16:52

Vandaag zijn we gestart onder een dikke bewolking en een kille bries. Het is amper 11 graden en de meesten hebben het berekoud op hun fiets. Vooral Jan en Franky zitten te klappertanden tijdens de rit.

Het eerste gedeelte van de rit verliep over een niet zo mooi landschap met daarbovenop nog wat frisse tegenwind. Gelukkig maakte het tweede deel van de rit zeer veel goed.

Onze eerste stop van de dag is in Hospital de Orbigo. We rijden over de lange en zeer mooie middeleeuwse brug. Op het einde van de brug stappen we een cafeetje binnen om ons op te warmen aan een warme koffie of een lauwe chocomelk.

Daarna gaan we naar Astorga waar we de kathedraal en het aartsbisschoppelijk paleis (gebouwd door Gaudi) efkes bezoeken. We kunnen hier ook nog de restanten zien van hoe ze vroeger de vrouwen (op eigen verzoek) in de muren inmetselden. Ja hoor , rare gewoonten hadden die vrouwen.

Onze derde stop was in Castrillo de los Polvosares waar we heerlijke middagmaal tot ons namen. Eddy had voor een heelijke empenada gezorgd. Dit is een soort gebak met een vulling van tomaat , ajuin , paprika en tonijn. Om je vingers van af te likken. Voor onze niet-viseter Luc had eddy voor een lekker appeltaartje gezorgd. Het is toch een schatje hé onzen Eddy David.

Dichtbij onze lunchplaats lag er een middeleeuws dorpje die we doen ook nog eens vlug bezochten. Dit dorpje kan hier nog echt het decor vormen voor een 13 eeuws fimscene. De straatjes zijn aangelegd met zeer grote keien , wat bovendien niet evident is om op te fietsen met dunnen bandjes. Daar kan Geert van getuigen. Hij wou de kerk eens van dichtbij zien maar het was té dichtbij. Pardoes viel hij met fiets en al omver op de zeer puntige en harde keien. Maar wees gerust hoor , op een kleine armkneuzing en blauwe plek op de heup na is alles ok met den schrijver.

Na dit ongevalletje begonnen meteen aan de 8 km zware beklimming van Rabanal de Camino. De straat loopt voor geen meter , het is tegenwind en bovenal .... het stijgingspercentage is 8%. Juist voor de top rusten we uit in een middeleeuwse berghut waar we onze dranken nuttigen in aarden bekers.

Nog een kilometertje verder klimmen en we kwamen aan Cruz de Ferro. Dit is een grote berg stenen met in het midden een groots kruis. Iedere pelgrim wordt hier geacht om een steen achter te laten. Dit betekent dan ook dat je hier een figuurlijke last kan achterlaten. Wij doen net hetzelde en ieder van ons laat hier een persoonlijke last achter.

Na Cruz de Ferro wachtte een spectaculaire afdaling met adembenemende vergezichten. Wij rijden letterlijk door de groene bergen in. Te mooi om waar te zijn eigenlijk. Het is wel goed opletten tijdens de afdaling want er is hier een paar jaar geleden een duitser dodelijk ten val gekomen. Ter zijner gedachtenis hebben ze hier een monument geplaatst.

We hebben tijdens de afdaling ook te maken met onze tweede lekke band over de ganse tocht. Hopelijk blijft het bij twee. Maar we mogen eigenlijk niet klagen.

Na 135 km en 5u54 min komen we aan onder een stralend zonnetje in Ponferrada. We logeren in een zeer groot hotel. Eerts onze medicamenten (Leffe , Rodenbach , Westmalle , ...) uitdrinken en daarna lekker douchen.

Ai , we hebben een groot probleem. Onze medicamenten zijn bijna op. Wat gaan we morgen doen ?

Bij deze willen we ook nog eens onze goede vriend Willy een hart onder de riem steken bij de revalidatie die hem te wachten staat. Willy : wij denken elke dag aan jou !!!!

Morgen staat ons nog een zeer zware rit te wachten. Maar daar horen jullie morgen wel meer van.

Tot Hoors

De Pelgrims